Í gærkvöldi 29. ágúst ákváðum við hjónin að fara í bíó, en þó með nokkurradaga fyrirvara þar sem við þurftum pössun fyrir krakkana. Við fórum út að borða áður og ákváðum að fara á mynd sem var sögð kl 22:30. Við komum i bíóið borguðum 2200 fyrir miðana,keyptum okkur þetta hefðbundna, popp og kók og glæpsamlegt nammi í poka á 2.300 (tæplega) kílóið!! (Þegar flestar búðir eru að selja nammið á 800kall kílóið á laugardögum).
Nú, við vorum komin inn í salinn 3 mín í hálfellefu. Kl 22:48 eða 30 mínútum síðar hefst myndin. Á þessum 30 mínútum voru auglýsingar og myndbrot úr væntanlegum myndum. Þetta er algjörlega fyrir neðan allar hellur að LÁTA fólk sitja í meira en 30 mínútur að horfaá auglýsingar og myndbrot ( sem eru auglýsingar fyrir bíóið) þegar bíóverðið er svona hátt!!
Við hljótum að vera búin að borga fyrir myndina með því einu að borga okkur inn í bíóið. Ég veit að að fara í bíó er val hvers og eins en þetta er orðin rík hefð hjá íslendingum og ekki gert oft á þessu heimili. Ef bíóverðið kemur ekki til með að lækka verulega eða auglýsingum fækka mun ég hvetja alla þá sem standa mér næst að hundsa auglýsingatíma bíóanna og fara inn í salinn á þeim tíma sem myndin BYRJAR í raun og veru.
Einnig hvet ég bíóin að setja réttann tíma í blaðaauglýsingar með það hvenær myndirnar byrja. Það er mjög villandi og óréttlátt að auglýsa mynd kl 22:30 þegar rauntími er 22:50. Einnig hvet ég bíóin að taka út hlé svona seint á kvöldin.
over-grumpy
30 August 2009
15 August 2009
Migreni
Föstudagsmorgunin byrjaði þegar ég vaknaði rúmlega 6 með dúndrandi hausverk. Fór fram og fékk mér 2 parkodin og reyndi að leggja mig aftur en það gekk ekki. Fljótlega magnast ógleðin og ég skýst fram á klósett til að kasta upp.
Á meðan ég var að gubba fékk ég yfirliða tilfnningu en þar sem ég var nálægt vaskinum skvetti ég vatni framan í mig og taldi þetta tilfallandi. Ég vakti Stebba til að sjá um krakkana 4 og staulaðist aftur í bólið. Ekki gat ég sofnað heldur velti mér á alla vegu á meðan ég barðist við ógleðina.
Enn á ný þurfti ég að fara á klósettið að gubba. Aftur kom þessi yfirliðatilfinning þannig að ég bað Kristófer að vera hjá mér á meðan ég gubbaði, en Stebbi fór út í búð með strákana og Eirdísi. Aftur staulaðist ég í bólið grenjandi af verkjum. Ekki gat ég verið lengi þar og lagðist því í rúmið hennar Eirdísar sem er beint á móti wc.
Enn á ný þurfti ég að gubba og skreið inn á klósett. Núna var Stebbi kominn heim með krakkana. Á meðan ég gubbaði leið nánast yfir mig. Ég náði opna klósettið og kalla á Stebba áður en ég lagðist á gólfið gubbandi í næsta handklæði sem ég fann....
Stebba leist ekkert á blikuna enda var ég kaldsveitt og illa til reika þar sem ég lá á gólfinu og grét af sársauka. Hann hringdi á læknavaktina sem sagði honum að hringja á sjúkrabíl.
Ég tók það ekki í mál heldur bað hann að hringja í pabba sem kom strax og keyrði mig á bráðamóttökuna. Ég gubbaði og grenjaði í bílnum hjá pabba á leiðinni. Þegar við vorum komin uppeftir sendi ég hann inn á undan mér til að ég þyrfti ekki að standa í röð með útælt handklæði, kófsveitt og með grátbólgið handlitið.
Pabbi kom svo trillandi út í bíl með hjólastól og ég þurfti að fara í afgreiðsluna þar sem ég rétt náði að staula upp kennitölunni minni. Mér var síðan trillað í herbergi 3 þar sem blóðþrýstingurinn var mældur og súrefnismettunin mæld. Allt í góðu þar.
Ég var með doða í útlimum sem stafaði af oföndun. Því næst var mér trillað í ,, eitthvað,, herbergi (ég var allvega ekki með rænu til að átta mig á því hvar innan spítalans ég var stödd ) Í þessu herbergi var settur upp leggur til lyfjagjafa og blóðsýni tekið. Mér var gefið ógleðistillandi lyf sem áttu að virka á 5-10 min en ég fann einhverja virkni kikka inn eftir 25 min. Á þeim tíma var ég búin að gubba 2x fyrir framan hjúkkuna sem vorkenndi mér rosalega mikið og snérist í kringum mig eins og ég vildi :-)
Því næst fór þessi hjúkka til að ath hvað læknirinn vildi hvað ætti að gera næst. Á meðan lá ég í rúminu í spítalaslopp og reyndi að dorma.
Einhverjum mín seinna kemur hún inn með sprautu og lyfjakokteil sem samanstóð af parkodin forte og partabs. Í sprautunni var einhverskonar ibufenblanda, bara mikið öflugri sem sprautað var í lærið á mér.... argh ógeðslega vont, en betra en hausverkurinn. Síðan gleypti ég pillukoktelinn.
Því næst slokknaði á mér í rúma klst. Þegar ég vaknaði var ég mikið betri en pínu sloj. Mér var trillað inn á eitthvað herbergi til að jafna mig, fljótlega kom læknir sem gerði n.k. taugatest á mér, bara svona dummy test. Setja puttana á nefið á mér og þannig og hvaða putta er hún að hreyfa.
Rétt um kl 16:00 vildi ég fara heim og fékk það :-)
Ég var bara nokkuð hress þegar ég kom heim. Byrjaði að því að fá mér parkodin og panodil. Í morgun var ég eins og það hefði verið keyrt á mig en það kom nú fljótlega. Mamma kom rúmlega 9 í morgun og vorum við að spjalla og hugsa um strákana. Pabbi kom svo í hádegismat og þau fóru um 2 leytið. Núna er ég bara nokkuð hress þó það taki mig örugglega morgundaginn líka að jafna mig.
Heyrumst
Á meðan ég var að gubba fékk ég yfirliða tilfnningu en þar sem ég var nálægt vaskinum skvetti ég vatni framan í mig og taldi þetta tilfallandi. Ég vakti Stebba til að sjá um krakkana 4 og staulaðist aftur í bólið. Ekki gat ég sofnað heldur velti mér á alla vegu á meðan ég barðist við ógleðina.
Enn á ný þurfti ég að fara á klósettið að gubba. Aftur kom þessi yfirliðatilfinning þannig að ég bað Kristófer að vera hjá mér á meðan ég gubbaði, en Stebbi fór út í búð með strákana og Eirdísi. Aftur staulaðist ég í bólið grenjandi af verkjum. Ekki gat ég verið lengi þar og lagðist því í rúmið hennar Eirdísar sem er beint á móti wc.
Enn á ný þurfti ég að gubba og skreið inn á klósett. Núna var Stebbi kominn heim með krakkana. Á meðan ég gubbaði leið nánast yfir mig. Ég náði opna klósettið og kalla á Stebba áður en ég lagðist á gólfið gubbandi í næsta handklæði sem ég fann....
Stebba leist ekkert á blikuna enda var ég kaldsveitt og illa til reika þar sem ég lá á gólfinu og grét af sársauka. Hann hringdi á læknavaktina sem sagði honum að hringja á sjúkrabíl.
Ég tók það ekki í mál heldur bað hann að hringja í pabba sem kom strax og keyrði mig á bráðamóttökuna. Ég gubbaði og grenjaði í bílnum hjá pabba á leiðinni. Þegar við vorum komin uppeftir sendi ég hann inn á undan mér til að ég þyrfti ekki að standa í röð með útælt handklæði, kófsveitt og með grátbólgið handlitið.
Pabbi kom svo trillandi út í bíl með hjólastól og ég þurfti að fara í afgreiðsluna þar sem ég rétt náði að staula upp kennitölunni minni. Mér var síðan trillað í herbergi 3 þar sem blóðþrýstingurinn var mældur og súrefnismettunin mæld. Allt í góðu þar.
Ég var með doða í útlimum sem stafaði af oföndun. Því næst var mér trillað í ,, eitthvað,, herbergi (ég var allvega ekki með rænu til að átta mig á því hvar innan spítalans ég var stödd ) Í þessu herbergi var settur upp leggur til lyfjagjafa og blóðsýni tekið. Mér var gefið ógleðistillandi lyf sem áttu að virka á 5-10 min en ég fann einhverja virkni kikka inn eftir 25 min. Á þeim tíma var ég búin að gubba 2x fyrir framan hjúkkuna sem vorkenndi mér rosalega mikið og snérist í kringum mig eins og ég vildi :-)
Því næst fór þessi hjúkka til að ath hvað læknirinn vildi hvað ætti að gera næst. Á meðan lá ég í rúminu í spítalaslopp og reyndi að dorma.
Einhverjum mín seinna kemur hún inn með sprautu og lyfjakokteil sem samanstóð af parkodin forte og partabs. Í sprautunni var einhverskonar ibufenblanda, bara mikið öflugri sem sprautað var í lærið á mér.... argh ógeðslega vont, en betra en hausverkurinn. Síðan gleypti ég pillukoktelinn.
Því næst slokknaði á mér í rúma klst. Þegar ég vaknaði var ég mikið betri en pínu sloj. Mér var trillað inn á eitthvað herbergi til að jafna mig, fljótlega kom læknir sem gerði n.k. taugatest á mér, bara svona dummy test. Setja puttana á nefið á mér og þannig og hvaða putta er hún að hreyfa.
Rétt um kl 16:00 vildi ég fara heim og fékk það :-)
Ég var bara nokkuð hress þegar ég kom heim. Byrjaði að því að fá mér parkodin og panodil. Í morgun var ég eins og það hefði verið keyrt á mig en það kom nú fljótlega. Mamma kom rúmlega 9 í morgun og vorum við að spjalla og hugsa um strákana. Pabbi kom svo í hádegismat og þau fóru um 2 leytið. Núna er ég bara nokkuð hress þó það taki mig örugglega morgundaginn líka að jafna mig.
Heyrumst
12 August 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)